Intervieuw met Gerry Stamfort ; 75 jaar lid van SVB

Gerry is al 75 jaar lid van SV Blerick: ‘Na het kampioenschap werden we rondgereden door het dorp en vrijgehouden in ieder cafe.

 door Qasim Hakim Dagblad de Limburger

Gerry is al 75 jaar lid van SV Blerick: ‘Na het kampioenschap werden we rondgereden door het dorp en vrijgehouden in ieder café’

Gerry Stamfort is dit jaar 75 jaar lid van SVB, maar komt nooit meer op het sportpark waar hij met het eerste elftal midden vorige eeuw kampioen werd. „We werden rondgereden door het dorp en vrijgehouden in ieder café.”

Gerry Stamfort is 75 jaar lid van SV Blerick. Precies de periode tussen het einde van de Tweede Wereldoorlog, die de 85-jarige Blerickenaar als kind meemaakte, en het huidige coronatijdperk. Hoog en droog op de vierde etage zit de jubilaris in zijn fauteuil van zijn appartement in de Blerickse Molenbossen.

Lekker golfen

Deze tijd van beperking in vrijheid stelt voor Stamfort in vergelijking met de periode 1940-145 niets voor. „Ik ga iedere middag lekker golfen met mijn broer Frits en onze vrouwen”, zegt Stamfort lachend met zijn schorre stem. „In de oorlog hadden we niets. Na een bombardement renden we naar buiten om de scherven op te rapen. Dat was onze sport.” Na de bevrijding in 1945 meldde Stamfort zich op tienjarige leeftijd aan bij SV Blerick. „Toentertijd was de voetbalclub nog samen met de atletiekvereniging, gelegen aan de Sint Annaweg.”

Stamfort speelde zes jaar in het eerste elftal van de Blerickenaren, van 1956 tot en met 1962. „Ik was 21 en heb tot mijn 26ste in het eerste gespeeld. Een prachtige tijd. Ik heb zelfs nog met grootheden Jan van den Heuvel (oud-profvoetballer van onder meer VVV en PSV red.) en Coy Koopal (VVV, Willem II en oud-international red.) mogen voetballen. En Frans de Bruin (oud-profvoetballer van VVV red.) is onze trainer geweest. We werden kampioen in de derde klasse. Reden ze ons met een tractor en een open kar door het dorp, onder begeleiding van het Blerickse harmonieorkest. In die tijd telde Blerick nog 36 cafés. Kun je je niet meer voorstellen. In iedere kroeg werden we vrijgehouden”, lacht Stamfort.

Sterfgevallen

Als ijzervlechter had Stamfort een zware werkweek. „En ook nog twee keer per week trainen. Daar had ik na een tijdje geen zin meer in. Toen ben ik in het tweede gaan voetballen. Dat heb ik nog een jaar of tien gedaan.” Stamfort denkt met veel plezier terug aan zijn tijd bij Blerick. Maar de laatste jaren komt hij er niet meer. „Veel mensen uit die tijd leven helaas niet meer. We zijn nog maar met een paar vrienden over. Mijn broer Frits heeft nog wel jaren in de kantine gestaan. Tegenwoordig zijn we iedere dag op de golfbaan te vinden. Onze nieuwe hobby. Prachtig.”

Zoals al eerder aangegeven zal de jubilarissen avond gaan plaatsvinden zodra de omstandigheden dit toelaten en zal Gerry gehuldigd worden in de kantine amen met de overige jubilarisen.

Bestuur

You may also like...